โตเกียววันละเรื่อง (1) ไม่มีชื่อตอน…

ไม่รู้จะเขียนชื่อตอนอะไร
เหมือนเวลาที่เราไปเที่ยวแต่ละครั้ง มันก็ไม่เคยมีแผนเป๊ะๆ เลยสักครั้ง
ทุกอย่างมักไปเริ่มต้นเลือกสถานที่ที่จะไปกันเดี๋ยวนั้น
เหมือนที่มาของตั๋วไปญี่ปุ่นในครั้งนี้
ก็เกิดจากความไม่คิดอะไร เห็นว่ามันถูก ก็ซื้อไว้
แม้จะซื้อล่วงหน้ายาวนานเกือบปี แต่เวลาก็เดินทางมาถึงเราเร็วกว่าที่คิด

วันก่อนเดินทาง จึงเต็มไปด้วยความยุ่งวุ่นวาย
การเคลียร์งานส่วนตัว การติดต่อกับเพื่อนร่วมทริป มันฉุกละหุกมาก
เพราะ 3 คนที่เหลือ ไม่มีใครเคยไปญี่ปุ่นมาก่อน
หน้าที่ไกด์จำเป็น จึงตกเป็นตำแหน่งที่เราเลี่ยงไม่ได้

ดี ที่ทุกคนชิลล์ๆ เหมือนกัน เลยได้เดินเที่ยวในที่ที่อยากไป
บางสถานที่ที่เราเลือก กับสถานที่ที่บริษัททัวร์ส่วนใหญ่เลือก มันสวนทางกัน ซึ่งดี
ญี่ปุ่นรอบนี้ ก็เหมือนการได้พบกับเพื่อนใหม่ (ที่เคยพบกันมาก่อน) อีกหนึ่งรอบ
ครั้งแรกอาจจะเขินๆ กันพอเป็นพิธี
แต่พอได้เจอกันอีกครั้ง เราคุยกันสนุกขึ้นนะ แต่ก็ยังมีพื้นที่เล็กๆ
ให้เราได้เป็นตัวของตัวเองแบบเงียบๆ ในบางจังหวะ
ซึ่งดี

tokyo207_zpsnbdpnork
โค้ทสีชมพูหวาน /stylenanda/ ผ่านการใช้งานมา 3 หนาวแล้ว 
อุ่นดีมาก ขอบคุณที่กอดกันจนอุ่นตลอดทริป 

tokyo204_zpszlc3kjye

จักรยานที่จอดอยู่ พบเห็นได้ทั่วไปในถนนแทบทุกเส้นของญี่ปุ่น

tokyo203_zpsmzrczayz

tokyo206_zpsd7fqpzwl

ดูจากร่องรอยของสนิมสีน้ำตาลแล้ว ท่าทางจะผ่านหลายฝน หลายหนาว
แต่มันก็ยังเอาตัวรอดได้ แถมยังน่ารักด้วย

tokyo205_zpsvmejopx6

tokyo202_zps48ka10km
ชอบที่ญี่ปุ่นมีดอกไม้แปลกๆ เยอะมาก และน่ารักไปหมด
จริงๆ ถ้าทำทริปตามล่าถ่ายรูปดอกไม้ทั่วกรุงโตเกียว น่าจะสนุกดีนะ

tokyo201_zps9jzryqtm

ซอยเล็กๆ นี้พอขึ้นจากสถานี Omote-Sando มาก็เจอเลย
เป็นคาเฟ่เล็กๆ ที่ไม่เชิงซ่อนตัวอยู่ในตรอก
แต่ด้วยพื้นที่จำกัด ทำให้ขนาดของร้านดูกะทัดรัดไปหมด
โต๊ะไม่กี่โต๊ะ ในพื้นที่เบียดเสียด แต่ก็ดูน่านั่ง และอบอุ่น

วันนี้อยากเขียนเท่านี้ก่อน
เพราะชีส พุดดิ้ง ที่ฝากน้องๆ ซื้อจากเอ็มควอเทียร์กำลังจะมาถึงแล้ว
ขอตัวไปเติมความหวานให้ชีวิต แป๊บ
คิดถึงนะ …