About a Boy

อีกสองสัปดาห์ จะครบรอบวันพบกันครั้งแรกระหว่างเรากับวัชรพล
เมื่อมองย้อนกลับไปทบทวนทุกอย่างที่เป็น “ครั้งแรก” ระหว่างเรา
ช่างเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายที่บรรยายไม่หมด
วัชรพล แมวเด็กน้อยที่ถูกเก็บมาจากข้างถนน แถววัชรพล (จนได้ชื่อนี้เป็นชื่อตัว)
อยู่บ้านหลังเดียวกัน สบตากัน เล่นด้วยกัน กอดกัน นอนหลับพร้อมกัน
และบางครั้งก็อาละวาดใส่กัน (แต่ไม่บ่อย)
มันเป็นความผูกพันที่ไม่น่าเชื่อว่าคนเคยกลัวแมวมากๆ คนหนึ่งจะมีวันนี้ได้
เคยมีวันหนึ่ง คลำเจอก้อนกลมๆ ใต้ผิวหนังบนตัววัชรพล
รีบเข้า google เพื่อหาคำตอบว่ามันคืออะไร
อ่านไปไม่กี่บรรทัด น้ำตาก็ไหลพราก กลัวว่าแมวจะเป็นมะเร็ง
กลัวมันจะตายจากไป
ตอนนั้นรู้สึกว่าทำไมความผูกพันช่างเจ็บปวดและร้ายกาจ
วันรุ่งขึ้นหลังการตรวจวินิจฉัยของคุณหมอ บอกว่าเป็นแค่ก้อนไขมัน
ความสุขก็คืนกลับมาอีกครั้ง
ดีใจจัง ที่ไม่เป็นอะไร อยากอยู่ด้วยกันไปนานๆ เวลามองตาวัชรพล
มองจมูกอมชมพู ได้จับเท้านุ่มๆ แล้วซุกหน้าลงบนพุงสีขาวขนปุย
มันเป็นช่วงเวลาที่ “ขอแค่นี้แหละ ชีวิตฉันมีความสุขแล้ว”
ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตเพื่อให้รัก…จะรักวัชรพลตลอดไป